Orman Zıpzıpı

Her kanat bir yolculuk, her çiçek bir durak, her fotoğraf ise bize emanet edilen güzelliklerden bir hatıra…

Mor bir çiçeğin ucunda, altın rengi ışığın kanatlarına dokunduğu küçücük bir an… Ne bir gösteriş telaşı var ne de güzelliğini anlatma çabası. Yalnızca kendi hâlinde bir kelebek, kendi zamanında açmış bir çiçek ve ikisini aynı karede buluşturan güneş ışığı… Bazen doğa, en derin duyguları en küçük canlılarla anlatır. Bir kelebeğin ömrü bize kısa gelebilir. Oysa onun dünyasında her çiçek bir durak, her uçuş yeni bir başlangıçtır. Bizim birkaç saniyede seyrettiğimiz bu görüntü, onun yaşamından gerçek bir kesittir. İnsan da kendi ömrünün içinde nice güzelliğin yanından geçer. Bazen yetişme telaşıyla bir çiçeği görmez, bazen gökyüzüne bakmayı unutur, bazen de yanı başındaki nimetin kıymetini ancak uzaklaştığında anlar. Oysa hayat, yalnızca varılacak yerlerden ibaret değildir. Yol boyunca fark ettiğimiz güzellikler de ömrümüzün bir parçasıdır. Bu fotoğrafı çekerken benim için önemli olan yalnızca kelebeğin kanadındaki renkler değildi; ışığın, çiçeğin ve canlının aynı anda oluşturduğu o eşsiz uyumdu. Bir kelebeğin kanadına düşen ışık, bir çiçeğin morunda saklanan zarafet… Bazen insanın uzun cümlelerle anlatamadığını, doğa tek bir görüntüyle anlatır. Güzellikleri fark edebilen gözlere, onlardan anlam çıkarabilen gönüllere ve her yeni güne yeniden şükredebilme bilincine sahip olmak dileğiyle…