Aglais

Karanlığın İçinde Saklanan Renkler...

Bazen güzellik kendisini hemen göstermez. Bir kelebek kanatlarını kapatır; renklerini gizler, sessizleşir ve bulunduğu taşın, toprağın, yaprağın bir parçası olur. Ama güzellik kaybolmaz. Sadece görünmeyi bekler. İnsanın hâli de biraz böyle değil midir? Her gördüğümüzün ardında göremediğimiz bir taraf, her sessizliğin içinde anlatılmayı bekleyen bir hikâye, her küçük canlıda ise üzerinde düşünmeye değer ayrı bir incelik vardır. Bir kelebeğin kanadındaki renkler bize güzelliği, kanatlarını kapattığındaki sadelik ise ölçüyü ve hikmeti hatırlatıyor. Belki de tefekkür, gözümüzün gördüğünü gönlümüzün okuyabilmesidir. Bir kelebeğe bakıp yalnızca “ne güzel” demek değil; “Bu güzelliği yaratanın kudretine ne kadar da şahitlik ediyor…” diyebilmektir. Rabbim bizlere tabiatın sessiz dilini anlayabilen, küçük bir canlıda dahi büyük bir anlam görebilen ve gördüğü her güzellik karşısında şükretmeyi bilen gönüller nasip etsin.